โครงการฟื้นฟูทรัพยากรพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำจืดของไทย

หลักการและเหตุผล

ผลจากการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศที่กำลังขยายตัวเพิ่มขึ้น  ส่งผลให้สภาพแวดล้อมเสื่อมโทรมลง ไม่เอื้ออำนวยต่อการแพร่ขยายพันธุ์ของสัตว์น้ำจืดตามธรรมชาติ ประกอบกับการทำการประมงเกินกำลังผลิตของแหล่งน้ำ ตลอดจนภัยธรรมชาติ   กล่าวคือ พันธุ์ปลาน้ำจืดของไทยบางชนิดได้สูญพันธุ์ไป      และอีกหลายชนิดมีปริมาณลดลงจนกระทั่งอยู่ในสภาวะน่าวิตกต่อการสูญพันธุ์  

โครงการฟื้นฟูทรัพยากรพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำจืดของไทย เป็นโครงการพระราชดำริของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์พระบรมราชินีนาถ ซึ่งได้ทรงมีพระราชเสาวนีย์ตรัสถามกรมประมงว่า "ปลาไทยหายไปไหนหมด" เพื่อเป็นการสนองพระราชประสงค์ กรมประมงจึงเริ่มดำเนินโครงการในปี พ.ศ. ๒๕๓๓ โดยมีนโยบายว่า

๑. ปลาไทยชนิดใดสามารถส่งเสริมให้ราษฎรเพาะเลี้ยงได้ก็จะส่งเสริมให้เพาะเลี้ยง
๒. ปลาไทยชนิดใดเหมาะสมที่จะปล่อยลงในแหล่งน้ำก็จะเพาะพันธุ์ ปล่อยแหล่งน้ำธรรมชาติ
๓. ส่งเสริมเยาวชนให้รักสัตว์น้ำตามภาคต่าง ๆ เพื่อรวบรวมพันธุ์ปลาพื้นเมืองไปเลี้ยงไว้

โครงการฟื้นฟูทรัพยากรพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำจืดของไทย    จึงมุ่งเน้นทั้งการเพาะเลี้ยงในเชิงการค้าและการปล่อยในแหล่งน้ำ เพื่อเพิ่มผลผลิตทางการประมง   อันเป็นการเพิ่มรายได้และเพิ่มปริมาณอาหารโปรตีนแก่ราษฎรผู้ยากไร้ในชนบท   ตลอดจนสามารถคืนความหลากหลายของชนิดปลา   จึงจะรักษาสภาพความสมดุลตามธรรมชาติของแหล่งน้ำ อันจะนำมาซึ่งการใช้ทรัพยากรสัตว์น้ำอย่างยั่งยืนตลอดไป

วัตถุประสงค์
๑. เพื่อเพาะพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำจืดของไทย
๒. เพื่อศึกษาวิจัยและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำจืดของไทยที่ใกล้สูญพันธุ์
๓. เพื่อเพิ่มผลผลิตพันธุ์ปลาและสัตว์น้ำจืดของไทยในแหล่งน้ำธรรมชาติ